تورم بهمعنای افزایش پایدار و عمومی سطح قیمتها در یک اقتصاد است که کاهش قدرت خرید پول ملی را به همراه دارد. این پدیده معمولاً با شاخصهایی مانند شاخص قیمت مصرفکننده (CPI) و شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) اندازهگیری میشود؛ هرگاه این شاخصها بهطور مستمر افزایش یابند، نشانهی تورم در اقتصاد است.
اقسام کلی تورم بر اساس عوامل ایجادکننده و سرعت رشد به چند دستهی اصلی تقسیم میشوند: تورم از ناحیهی تقاضا (ناشی از فشار تقاضای کل بر عرضه)، تورم از ناحیهی هزینه (ناشی از افزایش هزینههای تولید نظیر مواد اولیه و دستمزد) و تورم ساختاری که ریشه در ناکارآمدیهای اقتصادی مانند ضعف بهرهوری یا ساختارهای انحصاری دارد. همچنین بر اساس سرعت، تورم به سه نوع خزنده (کمرشد و قابل کنترل)، تازنده (متوسط تا شدید) و افسارگسیخته یا اَبَرتورم (بسیار بالا و مخرب) طبقهبندی میشود.
مدیریت تورم مستلزم سیاستگذاری دقیق پولی و مالی است؛ کنترل نقدینگی، مدیریت انتظارات تورمی، افزایش بهرهوری تولید و اصلاح ساختارهای بودجهای از جمله راهکارهای مهار آن محسوب میشود. شناخت نوع تورم برای تدوین سیاست مناسب اقتصادی ضروری است؛ چرا که هر نوع تورم نیازمند ابزارها و رویکردهای متفاوتی برای کنترل و کاهش آثار منفی است.
تیم ارتباطات فلوئید ولو
۶ خرداد ۰۵
