از اهداف هفدهگانهی توسعهی پایدار که توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۵ به تصویب رسیده و هدف از تدوین آنها بهدست دادن “طرحی برای دستیابی به آیندهی بهتر و پایاتر (پایدارتر) برای همه” است؛ هدف نخست “پایان دادن به فقر در تمامی اَشکال در همهی نقاط جهان” است.
(دستیابی به این هدف قرار است که به فقر شدید در جهان تا سال ۲۰۳۰ پایان دهد.)
این هدف اصلی دارای ۷ زیرمجموعه و چندین شاخص برای سنجش میزان پیشرفت است که بهطور کلی عبارتند از:
یک) ریشه کنی فقر شدید،
دو) کاهش میزان فقر به نصف؛
سه) اجرای سیستمهای حمایت اجتماعی،
چهار) حقوق برابر برای مالکیت خدمات اساسی، فناوری و منابع اقتصادی؛
پنج) ایجاد تابآوری در برابر بلایای زیستمحیطی، اقتصادی و اجتماعی.
و در این میان، دو زیرمجموعهی مرتبط با “وسیلهی دستیابی به اهداف” نیز عبارتند از:
بسیج منابع برای پایان دادن به فقر (شش)،
و نهایتاً ایجاد چارچوبهای سیاست ریشهکنی فقر در همهی سطوح (هفت).
بی هرگونه تردید، در جهانی که توسعه بهشکل پایدارش در نظر باشد، دیگر جایی برای هیچ شکلی از فقر وجود نخواهد داشت.
تیم ارتباطات فلوئید ولو
۸ تیر ۰۵
