تکنولوژی به مجموعه‌ی دانش، مهارت، ابزار و روش‌هایی گفته می‌شود که برای تبدیل منابع به محصولات و خدمات قابل استفاده به کار می‌رود. این مفهوم صرفاً شامل ماشین‌ها و تجهیزات نیست، بلکه دانش فنی، فرآیندهای سازمانی و توانایی نیروی انسانی را نیز در بر می‌گیرد. تکنولوژی در واقع پل میان علم و کاربرد عملی است و نقش آن، ارتقای کارایی، کاهش هزینه و گسترش توانمندی در تولید و ارائه‌ی خدمت به شمار می‌رود.
مسیر توسعه‌ی و به‌کارگیری تکنولوژی چند مرحله‌ی بنیادین دارد: خلق و تولید دانش، انتقال و جذب آن، بومی‌سازی و در نهایت نوآوری و ارتقای مستمر. موفقیت در این مسیر تنها به دسترسی به فناوری وابسته نیست، بلکه به ظرفیت جذب، کیفیت نیروی انسانی متخصص، سرمایه‌گذاری پایدار در تحقیق و توسعه و پیوند منسجم میان نهادهای علمی و بخش تولید بستگی دارد. تجربه‌ی جهانی نشان می‌دهد که واردات فناوری بدون توان جذب و بومی‌سازی، به وابستگی پایدار و ناکارآمدی می‌انجامد.
تکنولوژی به‌عنوان یکی از محرک‌های اصلی رشد اقتصادی، بر بهره‌وری، ساختار اشتغال و کیفیت زندگی اثر عمیق دارد و توان رقابت‌پذیری بنگاه‌ها و اقتصادها را در سطح بین‌المللی تعیین می‌کند. ازاین‌رو، راهبرد اثربخش در این حوزه بر سرمایه‌گذاری بلندمدت در دانش، تقویت مهارت نیروی کار، حمایت از پژوهش کاربردی و ایجاد سازوکار منظم ارزیابی و به‌روزرسانی فناوری متمرکز می‌شود تا توان فنی به ارزش افزوده پایدار و ماندگار تبدیل گردد.
تیم ارتباطات فلوئید ولو
۱۶ آبان ۰۵
