تکنولوژی صرفاً ابزار دست بشر نیست؛ همانقدر که ابزار میسازد، معنا و چارچوب تجربهی انسانی را شکل میدهد.
وقتی از «پیشرفت» یا «ابتکار» تکنولوژیک (فناورانه) سخن میگوییم، لازم است این پرسشها را هم از خود بپرسیم:
تکنولوژی چگونه ذهن ما را میسازد؟ چه ارزشها و فرضهایی را در دل خود پنهان میکند؟ و چه کسانی در جریان طراحی و توزیع آن صدایی دارند و چه کسانی ندارند؟
یک نگاه فلسفی به تکنولوژی به ما کمک میکند:
یک) مرز میان «وسیله» و «محیط زیست» را بشکنیم؛ تکنولوژی دیگر فقط ابزار نیست بلکه بخشی از جهان زندگی ماست.
دو) پیامدهای اخلاقی و اجتماعی طراحی محصول را از اولین ایده تا عرضه دنبال کنیم.
سه) پرسش درباره عدالت دسترسی، شفافیت الگوریتمها و مسئولیتپذیری سازندگان را جدی بگیریم.
و چهار) فناوری میتواند ابزار توانمندسازی باشد یا ماشین بازتولید نابرابریها؛ از این رو، تفاوت در نیت و در انتخاب چارچوبهایی است که برای طراحی و نظارت بر آن برمیگزینیم.
تیم ارتباطات “فلوئید وَلو”
۲۲ مرداد ۰۴
