در طول تاریخ صنعت، چهرههایی ظهور کردند که با نوآوری، مدیریت و دیدگاه راهبردی، مسیر توسعهی اقتصادی و تولید را دگرگون ساختند. از جمله هنری فورد که با معرفی خط مونتاژ متحرک و تولید انبوه، هزینهی تولید را کاهش داد و خودرو را برای طبقات متوسط قابلدسترس کرد، و بدینوسیله مفهوم استانداردسازی و بهرهوری در تولید را جا انداخت.
اندرو کارنگی با تمرکز بر یکپارچهسازی زنجیرهی ارزش در صنعت فولاد، زیرساختهای ریلی و شهری آمریکا را تسریع کرد و نشان داد سرمایهگذاری در تکنولوژی و مقیاسپذیری میتواند تحولآفرین باشد.
توماس ادیسون با تجاریسازی محصولات و سیستمهای برقی مانند لامپ روشنایی و توسعهی نیروگاههای اولیه، پایههای صنعت برق و فرهنگ ثبت پتنت و ترکیب تحقیق و توسعه با تولید را بنیان گذاشت.
خانوادهی زیمنس (از جمله فردریش زیمنس) با تاسیس و گسترش شرکتهای مهندسی و الکتریکی، نفوذ جهانی در تجهیزات برقی، مخابرات و اتوماسیون صنعتی ایجاد کردند و اهمیت ترکیب نوآوری فنی با شبکهسازی تجاری را نشان دادند.
در نهایت تویوداها (ساکیچی و کیشیرو تویودا) با اختراعات در ماشینآلات نساجی و توسعهی سیستم تولید تویوتا (TPS) و اصول تولید ناب، مفاهیمی مانند حذف ضایعات، بهبود مستمر (کایزن) و احترام به نیروی کار را معرفی کردند و الگوی تولیدی بهینه را در سطح جهانی رواج دادند.
الهام گرفتن از این رهبران یعنی تمرکز بر نوآوری عملی، بهبود مستمر فرایندها، سرمایهگذاری در فناوری و توسعهی تیمهای توانمند (چه در سطح استراتژیک و چه در سطح عملیاتی) میتواند مسیر تحول در سازمانها را هموار کند.
تیم ارتباطات “فلوئید وَلو”
۱۴ مهر ۰۴
