[بخش یک از دو]
یووال نوح هراری در آثارش (بهویژه در کتاب Homo Deus و مقالاتش) هشدار میدهد که ترکیب بیوتکنولوژی، دادهمحوری و هوش مصنوعی میتواند به تولد نوعی «انسانِ خداگونه» منجر شود: موجوداتی که قادر به اصلاح زیستشناسی، کنترل احساسات و تصمیمگیریهای کلان براساس الگوریتمها هستند.
این چشمانداز برای صنایع و فناوریها پیامدهای مشخص و فوری دارد:
یک) توانمندسازی بیسابقه:
شرکتها میتوانند فرآیندها را خودکار کنند، محصولات شخصیسازیشده و خدمات دقیق ارائه دهند و بهرهوری را در مقیاس بیسابقه بالا ببرند.
دو) تمرکز قدرت داده:
دسترسی و کنترل بر دادههای بیولوژیک و رفتاری بهسرعت تبدیل به دارایی استراتژیک میشود؛ بازیگران بزرگ با دادهی بیشتر قدرت تعیینکنندهتری خواهند داشت.
سه) اخلاق و نابرابری:
اگر فناوریهای «بهبود انسانی» تنها در دست عدهای قرار گیرد، شکافهای اقتصادی و اجتماعی عمیقتر خواهد شد و دوباره سوالات ریشهای دربارهی عدالت و حقوق بشر مطرح میشوند.
چهار) ریسکهای سیستمی:
اتکا به الگوریتمهای تصمیمگیر میتواند منجر به آسیبهای گسترده شود، از خطاهای پزشکی جمعی تا اختلالات در زنجیرهی تأمین حیاتی، بهخصوص اگر شفافیت و مسئولیتپذیری وجود نداشته باشد.
[ادامه دارد…]
تیم ارتباطات “فلوئید وَلو”
۵ مهر ۰۴







